Madalief

maart 2016

De dag na aankomst zijn we meteen doorgegaan naar Mme Honorine en de kinderen. Het was heel fijn om elkaar weer te zien, en vooral om te zien dat het heel goed gaat met iedereen. In vergelijking met veel kinderen in de wijk, zijn onze kinderen heel weinig ziek. En ze groeien vooral heel snel, en hoe lastig dat van je eigen kind soms te zien is, hoe goed ik het elke keer weer zie als we in Ambositra komen. EN soms is het zelfs tegen de verwachtingen in. Want aangezien toch veel van hen een hele slechte start hebben gehad, en we er rekening meehielden dat ze een blijvende achterstand, zowel lichamelijk als geestelijk zouden houden, lijkt het heel erg mee te vallen. Vooral het feit dat er nu 5 kinderen hun eindexamen hebben gehaald, en studeren. En dat de jongens van rond de 14 jaar een hele grote groeispurt meemaken en dat de kinderen dus nauwelijks ziek zijn, maakt dat we heel blij zijn. En vooral ook zo blij met Mme Honorine, die dit allemaal voor elkaar krijgt! Gelukkig gaat het met haar ook heel erg goed. Zeker gezien vorig jaar deze tijd, toen ze heel erg ziek was. Haar moeder, die ondertussen 89!!! is, leeft nog steeds, maar is nu toch wel echt heel erg oud, en woont nu bij haar dochter Nordine. Tot voor kort liep deze dame nog uren van haar ene kind, naar het andere kleinkind, maar het lijkt erop dat dat nu echt niet meer kan. We hopen maar dat Mme Honorine een zelfde gezondheid zal houden!
De schoolkantine in Ambositra wordt nog steeds elke schooldag georganiseerd en soms eten er meer dan 60 kinderen. Er zijn 6 weeskinderen uit de buurt die er elke dag eten, en de rest zijn de kleuters die die dag op school zijn. De week van de paasvakantie, want vanaf volgende week hebben de openbare scholen twee weken vakantie, krijgen de 6 weeskinderen de rijst mee naar huis, omdat het zeker is dat ze anders niet zullen eten.

In Antsirabe gaat het ook heel goed. De vierde schoolkantine is goed opgestart, en nu hebben we er dus 4 in de omgeving van de Residence. Zodoende hebben nu meer dan 600 kinderen 2 x per week een gezonde maaltijd. Toen we langsgingen bij de vierde school vertelde de directrice dat op de dagen dat er een maaltijd is, er echt veel minder kinderen absent zijn. Dat is toch heel mooi om te horen! Natuurlijk is het ook heel verdrietig dat er zoveel kinderen niet naar school gaan omdat ze door te weinig voeding niet eens genoeg energie hebben om naar school te gaan.

Ondertussen zijn er ook al weer verschillende moeders langsgekomen. Allemaal met hun eigen problemen. Een jonge moeder met een baby dat geboren is met een hazenlip en die niet kan drinken. De baby is 7 maanden maar heel vaak ziek en verzwakt. We hebben haar geholpen met melk- en pappoeder, en rijst voor een aantal maanden. En als de baby 1 jaar is zou die misschien geopereerd kunnen worden. Daar zullen wij uiteraard bij helpen.
Een andere moeder is net weduwe geworden terwijl ze zwanger was van haar vierde kind. Ze staat er nu helemaal alleen voor, want haar ouders zijn ook al dood. Ze kan haar kinderen niet voeden en daardoor gaan ze nauwelijks meer naar school. We hebben de kinderen gezien, en het is toch altijd even schrijnend, of soms nog wat schrijnender dan andere keren. Alle drie hadden ze veel te grote ogen in een heel mager gezichtje, wat vodjes aan hun lijf. Wat waren ze blij met de nieuwe kleren uit de container, de knuffels en de koekjes. Ze krijgen nu elke maand rijst van de stichting, en we hebben al het achterstallige schoolgeld betaald. Hopelijk gaat het straks wat beter met dit gezin.
Vervolgens kwam er een jonge moeder met een kindje van twee en half jaar, en dat kindje was ’s ochtends gewogen door de dokter van de gezondheidskliniek hier in de buurt (waar wij langs waren geweest om te vragen of ze jonge moeders met jonge kinderen, die er heel slecht aan toe zijn, of zwangere minderjarige meisjes, naar ons willen doorsturen, omdat we hen willen helpen. Op die manier gaan we een klein steentje bijdragen om de kindersterfte in onze omgeving iets terug te dringen. Afijn, deze jonge moeder hebben we doorgestuurd naar het ziekenhuis waar ze een afdeling hebben voor zwaar ondervoede kinderen. Hopelijk wordt ze opgenomen en zullen wij de kosten betalen.
Daarna kwam een juf van de school hiernaast vragen of ze geld mocht lenen, omdat haar schoondochter na de geboorte van haar twee kind, erg ziek was geworden en in het ziekenhuis moest blijven. Nu ze ietsje beter was zou ze naar huis kunnen, maar omdat er helemaal geen geld is ( de juf had alweer maanden te weinig salaris ontvangen) konden ze de rekening niet betalen, en liet het ziekenhuis haar niet gaan. Met als gevolg dat de rekening elke dag opliep. De juf wilde wel haar allerlaatst koe verkopen, maar die is nog klein en had nog geen ‘paspoort’. Het duurt minimaal twee weken om dat te regelen, dus kwamen ze bij ons voor hulp.
En toen kwam ook nog de meneer uit een naburig dorp vanwie de vrouw in vier maanden tijd twee keer geopereerd is, die zes (!) kinderen heeft, en die al zijn kippen, varkens ed al heeft moeten verkopen om de operaties en medicijnen moest betalen, en hij heeft zijn werk verloren omdat hij voor zijn vrouw moest zorgen. Hij is graatmager en elke keer als hij komt dan moet hij huilen. En dat kan ik natuurijk niet weerstaan, we hebben hem al verschillende keren geholpen, maar hij wil liever werken, en dit keer kwam ik erachter dat hij meubelmaker is. Toevallig hadden we tafels en stoelen nodig, dus heb ik hem die opdracht gegeven.
Zo, dit was even een greep uit alle ellende en misere van de mensen hier. Gelukkig kunnen wij voor de meeste mensen iets doen, dat maakt dat we er tegen kunnen, en de kracht hebben om door te gaan. Maar ik moet zeggen, het is echt wel lastig om om te schakelen van het Nederland dat wordt overspoeld met The Voice (kids) achtige programma’s, reclames, en steeds meer te dikke kinderen, naar de schrijnende armoede van hier.

Overigens is de operatie van Muriella uitgesteld naar eind van deze maand. Ze was erg verdrietig en bang dat het helemaal niet door zou gaan, maar ik heb contact met de mensen van Mercy Ships en ze komen zelfs naar hier toe, omdat Muriella is uitgekozen om gefilmd te worden. En daar mag ik bij helpen. Dat vind ik echt heel erg leuk!

Tot zover maar weer, Liefs, Remi



en mw Nirina met haar 4 kinderen die nieuwe kleertjes, schoentjes en allemaal een knuffel uit de container hebben gekregen!